Bloc Party - Intimacy (Wichita, 2008)

1.5 yıl önce "A Weekend In The City" albümleriyle buraya konuk olan Bloc Party yeni albümünü çıkardı. Ziyareti tekrarlamak lazım. Bu sefer karşımıza neler çıkacağı konusunda ise ilk aldığım tepkiler ilginç.

Bloc Party Post-Punk Revival olarak adlandırılan ve The Cure, Joy Division gibi grupların devamı niteliğinde görülen akıma ait. Ancak elektronik öğelerin kullanımı konusunda ciddi bir potansiyel var Rock temelinin yanında.

Geçen sene Rock Werchter'de kendilerini izlediğimde performanslarının beklediğimin de üzerinde olduğunu söylemem gerek. Onlardan daha ünlü olan birçok yeni yetme Indie Rock grubunun fersah fersah üzerindeydiler. Üstelik diğerleri gibi pek Pop yapmamalarına rağmen.

"Intimacy" ile ilgili ilk söyleyebileceğim nokta yaptıkları Rock anlayışındaki Elektronik müzik ağırlığı bir hayli artmış durumda. O derece ki bazı noktalarda ElectroRock yaptıklarını söylemek bile yanlış olmaz. Albümün açılışını yapan "Ares" Chemical Brothers veya Apollo 440 imzası da taşıyabilirdi gayet güzel olarak. Big Beat temelinde ilginç bir çalışma. Kele'nin vokalde Hip Hop esintileri sunması da güzel bir iş. Aynı yoğunlukta olmasa da benzer Big Beat yapısını "Mercury"'de de bulabiliyoruz. İlginçtir ikisi de parlayacak çalışmalar. Ama resmin genelinde doğal olarak Rock var. Zaten arkalarındaki "Halo"'ya geldiğimizde bunu açıkça yüzümüze vuruyorlar. Güzel de bir geri dönüş oluyor.

Albümde dikkati çeken bir nokta grubun tam anlamıyla hangi yola sapacağını kestirememiş olması. Sanki ilk albümle 2. albüm arasında bir adım bu. "A Weekend In The City" bu albüme oranla daha olgundu. Burada ise duruş biraz daha belirsiz. Müzikal açıdan istekleri belirsiz olabilir ama müzikal öğeleri parça parça incelediğimizde hepsinin ne yaptıklarını çok iyi bildikleri belli. İş birleşince belirsizlik çıkıyor ortaya.

"Halo" aslında bunun bir örneği. Yenilikçi iki parçanın arkasında "A Weekend In The City"'nin Bonus parçası gibi duruyor. "Zephyrus", "Biko" ve "Sings"'ı ise henüz bir yere oturtamadım. Belki biraz fazla Thom Yorke dinleyip özendiler ama alışkın olmadıklarından beceremediler. "Trojan Horse", "One Month Off" ise zayıf gelen baterisi ve synth melodisi hariç yine eskilerden kalan bir çalışma.

Albümün rezaleti "Better Than Heaven" adlı Electro Pop olmuş. Hiç olmamış. Arkasından gelen "Ion Square" çok farklı değil ama o kadar kötü değil. Sadece başarısız.

Bloc Party'den ricam (Çok iplerler ya) bir sonraki albüm için daha geniş zamanlı bir stüdyo çalışması yapıp hangi yöne seyredeceklerini kestirmeleri. Çünkü albümde çok güzel parçalar olmasına rağmen iki farklı yöne eğilmeleri karışıklık ve beğeni eksikliği yaratacak.

MP3: Bloc Party - Mercury
MP3: Bloc Party - Trojan Horse

Bloc Party'nin resmi sitesi
Bloc Party @ MySpace
Albümü CD olarak satın almak için Ekim ayını bekleyeceksiniz ama ön sipariş alınıyor, dijital olarak ise hemen alabilirsiniz

Bloc Party - A Weekend In The City (Wichita, 2007)

Kele Okereke, Gordon Moakes, Matt Tong ve Russell Lissack'ten oluşan İngiliz kökenli Bloc Party 2004 yılında kuruldu. Buna rağmen kuruluşunun kökenleri 2002 yılına kadar gidiyor. Farklı isimlerle çalışmalar yapan grup ancak 2004 yılında kendini buldu diyebiliriz. Tabii 2003'te isimlerinin "Block Party" olduğunu da belirtmek lazım. Daha sonradan ufak bir oynama (Politik bakış açısının da etkisi var) ile son halini almış kimlikleri.

2005 yılına kadar birçok plak yayınladılar ancak "Silent Alarm" adlı ilk albümlerine gelene kadar gerçekten geniş bir kitleye ulaşmadılar. Bu albüm ise onları bir anda göklere çıkardı.

2005 yılının Şubat ayında çıkan albüm gerçek anlamda çok büyük başarılara imza attı. NME tarafından yılın albümü olarak gösterilmesinin yanında İngiltere'deki albüm listelerinde 3 numaraya kadar çıktı. Bu albüm gruba bir platik plak da kazandırdı. İlk albüm için hiç de fena değil.

Bu albümü aynı parçaların düzenlemelerinin bulunduğu yeni bir albüm izledi ve bu albümde Ladytron, Four Tet, Mogwai ve M83'ün düzenlemeleri vardı.

Bloc Party'nin yeni albümü çıktığında inanılmaz bir ilgiyle karşılandı. Albüm Amerika listelerine 12. sıradan girdi, İngiltere'de ise 2. sıradan.

Albümün geneline bakıldığında altında sadece rock etmenlerinin olmadığı görülebiliyor. Hatta biraz daha ileri gitmek gerekirse İngiltere'deki "underground" elektronik müzik kültürünün ciddi etkileri de var diyebiliriz. Ayrıca Black Sabbath tarzı sololar albüme her daim enerji katmış.

Albümdeki parçalara gelince...

1) Song For Clay (Dissapear Here) - Güzel bir vokal girişi var. Derken gitar ve hareketli baterinin de katılmasıyla bir anda eğlence başlıyor. Gerçekten çok başarılı bir gitar altyapısı var. Albüm için etkileyici bir başlangıç.

2) Hunting For Witches - Kesik vokallerle başlayan çalışma aksak vuruşların girmesiyle hızlanacağı belirtisini veriyor. Gitar yine çok etkileyici bir şekilde geliyor. Ciddi anlamda eğlencelik. Vokal de uygunluk sergiliyor.

3) Waiting For The 7.18 - İki hızlı çalışmadan sonra nefes alma zamanı derken olmuyor. Vokalde fark ettiğim tek nokta ilk üç çalışma arasında tonlamada ciddi bir farklılık olmaması. Aksa vuruşlar yine var. Koro bence çok etkili olmamış. İngiliz aksanı da çalışmanın yavaşladığı, vokalin öne çıktığı noktalarda bir nebze tadsız kaçtı.

4) The Prayer - Hip hopvari bir başlangıçla neler oluyor diye düşünürken vokal sonunda kendini gösteriyor. Dnb etkisi oldukça yoğun çalışmada. Farklı bir deneme olarak güzel kesinlikle. Vokalin kullanımı parçaya ahenk katmış.

5) Uniform - Albümde bir noktada dur durak olması gerekiyordu ve ancak karşımıza çıkıyor. Güzel ve basit bir gitar melodisinin üzerine gelen sakin bir vokal. Çalışma ortalarda biraz daha hareketleniyor ancak genel dinginliği baki. Sözlerin içeriğinin çok iyi olduğunu söyleyemem ama dikkat etmemek en iyisi sanırım bu noktada.

6) On - Dinginliğe devam ediyoruz. Çok basit ama güzel bir çalışma. Vokal gücünü burada açıkça ortaya koyuyor. Yaylılar çalışmanın melankolik yapısına güzel uymuş.

7) Where Is Home? - Vokalle başlıyor yine, fonda ise vokalin efektle kullanımı var sadece. Derken vokalin kesintileri ve aksak dnb benzeri bateriyle hareket geliyor. Parça beklendiği gibi patlamıyor derken sonunda oluyor. Melankolik yapı yine devam ediyor. Elektronik olarak filtrelenmiş yaylı arkada fark edilmeyecek şekilde gizlenmiş.

8) Kreuzberg - Sakin bir gitar melodisiyle giriyoruz ve vokal de aynı tonda takip ediyor. Aksak bateri vuruşlarının girmesiyle beni çok etkileyen melodi de ortaya çıkıyor. Vokal genel olarak Almanya'da geziyor ama müzik güneşli bir İngiltere sabahını anlatıyor.

9) I Still Remember - Sonunda ağır havalara son geliyor. Melodi bile yüzü güldürmeye yetiyor. Eski anıları hatırlatan samimi bir yapısı var. Temelinde gitar melodisi ve bateri çok basit gidiyor ama asıl etkileyicilik basitlikte gizli değil midir zaten?

10) Sunday - Tamamen aksak bir girişi var. Vokal ise agresif vuruşlara tamamen ters giriyor. Daha sonra mutlu havanın devamı geliyor. Bu parçayı yakında romantik komedi türündeki bir filmde dinleyebiliriz. Yapısı gerçekten başarılı. Melodi, vokal ve baterinin uyumu dikkat çekici.

11) SRXT - Albümün sonuna çok sakin bir nokta. Gitarın ağırdan aldığı bir melodinin yanında ona yaslanıp uzanan bir vokal var. Koro bölümünden sonra destansı bir bölüm var ve albüme güzel bir son veriyor.

Bloc Party'nin Resmi Sitesi
Bloc Party @ MySpace

Tanıtım ses kesitleri Juno Records'dan alınmıştır.