Beck - Modern Guilt (Intersope/XL, 2008)

Underworld'e kendimi kaptırdığımdan Rock Werchter'de bir notasını bile dinleyemediğim Beck'e gönül borcum var. Bu sebeple incelenecek çok albüm olmasına ve sırasına aslında bir süre daha olmasına rağmen ufak bir iltimas durumu söz konusu. E olsun o kadar da.

Son 2 albümüyle bekleneni veremedi. Nerede "Odelay" nerede "Guero" ve "The Information" demek gayet mümkün müzikal açıdan. 37 yaşına gelen Beck Hansen'dan beklentiler her zaman yüksek oldu ve belki de böyle eleştirilebilmesinin sebebi de bu. Bizi yüksek bir kalite seviyesine alıştırmasaydı.

Yeni albümle eski hazzı vermeye çalışmış. Şöyle bir durum bakıyorum albümü bir hayli dinledikten sonra. Kesin olan şey son iki albümden çok daha iyi. Bir "Odelay" mi? Değil tabii, zaten onun üzerinden 10 yıldan fazla geçmiş. Üretkenlik ve müzikalite olarak bir hayli yakın ama.

Albümün prodüktörü Brian Burton bu sene bir hayli yoğundu. Gnarls Barkley, The Black Keys, The Shortwave Set derken inanılmaz bir sürede sabahlara kadar çalışıp Beck'in albümüne de imzasını attı.

Albüm Beck'in daha önceki Alternative Rock yapısından birkaç adım ötede. Tabii Beck pop yapmış demiyorum. Çok farklı tarzlardan esinlenmelerle yine kendine özgün bir ortaya karışık müzikal oluşturmuş. Mesela bir "Replica" var ki tüm albüme göğüs germiş tek düze ezberinden uzak yapısıyla parıldıyor Aphex Twinselliğiyle. O kadar yoğun olmasa da elektronik altyapılar "Volcano"'da da var. Buna bir gıdım ek olarak da marjinal Blues dalında yarışmaya katılan "Soul Of A Man" (Hayır Breakbeat değil) de var.

Albümde zevk aldığım parçalar arasında Cat Power vokalli "Orphans"'i es geçmeyeyim. Basit ve zevk dolu bir çalışma. Arkasından gelen ve Beach Boys klasiklerini andıran "Gamma Ray" de beni mest etmeyi başardı. "Profanity Prayers"'da da filtrenin suyunu çıkarıyor gitarda. Güzel de çıkarıyor ama mübarek. Hepsine rağmen albüme adını veren "Modern Guilt" sıradan bir Indie Pop parçası olmaktan öteye gidememiş. Niye albüme adını verdiyse artık anlamadım.

"Modern Guilt" çok değişik yorumlar aldı. Çok iyisi de var, bir nebze kötüsü de. Ama genele bakarsak yorumlar olumlu. Bende de pek farklı diyemem. Yılın en iyi çalışmalarından değil. Beck'in en iyi albümü de değil. Ama Beck'e uygun, yakışan bir albüm. Gerisini yorumlamak da size kalmış.

MP3: Beck - Gamma Ray
MP3: Beck - Modern Guilt

Beck @ MySpace
Albümün resmi sitesi
Albümü satın almak için

Beck - The Information (Interscope, 2006)

Beck Hansen, 1970 dogumlu Amerikali bir muzisyen ve bugune kadar yaptigi calismalar sayesinde ununu tum dunyaya duyurdu. Bugune kadar Mellow Gold (1994), Odelay (1996), Mutations (1998), Midnite Vultures (1999), Sea Change (2002), Guero (2005) gibi albumlere imza atan Beck'in yeni albumu 3 Ekim'de piyasaya cikti. Ayrica plak sirketlerinden bagimsiz yayinladigi Stereopathetic Soulmanure (1994) ve One Foot In The Grave (1994) adli albumleri de var.

Pop, folk, alternatif rock, punk ve yer yer elektronik muzik ogelerini calismalarinda kullanan Beck kendine has farkli bir tarza sahip. Uzun zamandir Turkiye'ye gelmesi icin calismalar oldugunu da soylemek lazim aslinda ancak hala kendisini canli dinleme firsati bulamadik.

Albumun adi hakkinda bazi fikirler var. Beck'in Scientology tarikati uyesi olmasinin bu albumun adinin secilmesinde ince bir etki yarattigi hakkinda yorumlar yer aliyor.

Albumun icerigine gelince. Diger albumlere paralel bir tarz benimsenmis. Ses kesiti kullaniminda bazi noktalarda biraz daha radikal davranilmis ancak genel resim ayni. Aslinda bir nebze daha sakin demek mumkun album icin. Vuruslar ve melodi yine alabildigine basit ama bir o kadar da akilda kalici. Beck'in bu konudaki inanilmaz yetisi her zaman onun en buyuk avantajlarindan biri oluyor.

Album hakkindaki tek eksi nokta da albumun hazirlanma surecinin uzun olmasi sebebiyle (Beck bu album icin 3 yil sarki hazirladigini acikladi) albumun bir butunden ziyade sarki toplulugunu andirmasi. Beck'in diger basarili albumleri kendi iclerinde akiskanlik iceren albumlerdi ve her ne kadar tur acisindan sinirlandirma kabul etmezlerse de yine de benzer tinilar iceriyorlardi. Bu albumde ise tamamen farkli tinilar iceren calismalar var ve ortak noktada birlestirilemediginden ortaya karmasik bir album cikmis.

Albumde dikkat ceken calismalar ise:

02) I Think I'm In Love
05) Soldier Jane
06) Nausea
08) Dark Star
10) No Complaints