Uusitalo - Karhunainen (Huume, 2007)

Üstad Sasu Ripatti yine boş durmadı. Uyuşturucudan kendini arındırdığından beri Vladislav Delay, Luomo ve Uusitalo takma adlarıyla bizi bombalamaya devam ediyor. Berlin'e yerleştiği günden itibaren minimalizmi daha farklı bir şekilde kucaklamasının yanında hala etkileyici orjinalliğinden ödün vermiyor.

Aslında albümü tee ne zamandır inceleyecektim. Ancak bir türlü fırsat olmadı. Bahane de yok hani. Misak'la da albüm üzerinde tonlarca kelam etmemize rağmen bir türlü dikkatimi toplayıp albüme hakettiği değeri veremedim sanırım burada. Neyse artık zamanı.

Uusitalo aslında Sasu Ripatti'nin canlı kayıt projesi olarak karşımıza çıktı ilk. Şimdi de 3. albümünde. Üvey babasının ünlü tiyatro oyunundan esinlenerek albüme bu adı koymuş. Anlamı da "Ayı Kadın".

Albümde minimalizmin dorukları bulunuyor ancak eski dönem minimalist çalışmalardan (Özellikle Ricardo Villalobos'un Dexter'ı desem anlayan anlar) alınan duygusal hazzı tekrar canlandırmayı başarmış. Günümüzün basitleşen çakma minimalizminden alabildiğine uzak durmuş. Basit vuruş yapıları üzerine tekrarlanagelen melodik dokunuşlarla yapılandırmış çalışmaları. Minimalizmin köküne saygı duruşu bir nevi.

Hani bu adama neresinden saygı duysam azdır. 1.5 aydır yapmayı kabul ettiği röportaj için soru göndermediğim için (Ki benim açımdan anormal bir durum, genelde dakiğimdir) "Nasılsın, iyi misin?" diye meraklanacak kadar düşünceli bir adam. Onca işinin arasında. Ben de anlattım işsel durumları ve güldü. Heyhat hayat. Albüm incelemesinin ortasında cort diye bunu niye yazdım ben de bilmiyorum.

Albümün 2. parçası "Korpikansa" ve 3. çalışması "Tohtori Kuka" minimalizm dersinde okutulması gereken iki şaheser. Arkalarından gelen "Konevitsa" da hiç geri kalmıyor. Bu albüm sonradan zıbıtan Gui Boratto'ya ise tez elden ulaştırılmalı. Minimal Tech House'muş. Yemeyin beni. Minimal budur.

Minimalizmi anlayış olarak belirleyen son dönemde elle avuçla tutulacak yegane albümdür kanımca. Muhteşem bir yapısallık, çok güzel kompozisyonlar ve Maradona'yı kıskandıracak ölçüde Tanrının Eli!

MP3: Uusitalo - Korpikansa
MP3: Uusitalo - Tohtori Kuka

Uusitalo'nun (Vladislav Delay) resmi sitesi
Uusitalo @ MySpace
Albümü satın almak için
Luomo - Paper Tigers'ın incelemesi

Luomo - Paper Tigers (Huume, 2006)

Luomo veya gercek adiyla Sasu Ripatti elektronik muzik dunyasina Finlandiya'nin kattigi en onemli isim denilebilir. Bircok projesiyle buyuk basarilara imza atti. Luomo bu projelerden sadece biri. Digerleri arasinda Conoco, Sistol, Vladislav Delay ve Uusitalo var.

Sasu Ripatti Oulu dogumlu ve oldukca ilginc bir sahsiyet. Gecen sene Baseline Productions'in Spektrum Nights serisinin konugu olarak Indigo'da canli bir performans sergilemisti ve cok basarili bir sonuc ortaya cikti o gece. Gecenin oncesi ve sonrasinda da oldukca sicak tavirlariyla dikkatimi cekmisti. Uyusturucuyu biraktiktan sonra alkolden de uzaklasti. Ozellikle asiri doz sebebiyle vakti zamaninda kalbinin durmasi onu ciddi bicimde etkilemis. Simdilerde Berlin'de yasiyor. Ilginc bir nokta da yasadigi sehirde calmayi hic sevmemesi.

Lafi fazla da uzatmadan albume deginmek istiyorum. Album 16 Ekim Pazartesi gunu piyasaya cikacak. Sasu'nun Luomo projesinden cikardigi 3. albumu. Ayrica Domenico Ferrari ile birlikte cikardigi album de var.

Sasu bu albumde ilk iki albumunde yakaladigi inanilmaz basariyi tekrarlayacaga benziyor. House tarzina getirdigi farkli bakis acisi olan Microhouse onemli bir kitle tarafindan benimsendi ve bunu gelistirmeye calisiyor. Ayrica Microhouse diye adlandirilan bu turun onculerinden kendisi Akufen gibi bir isimle birlikte.

Albumdeki parcalar ise:

1) Paper Tigers - Yer yer aksaklasan vuruslarla birlikte kesik vokal parcalarinin birlesimiyle basliyor. Sonradan bu kesik duzene benzer bir melodi de ekleniyor.

2) Really Don't Mind - Albumden piyasaya cikan ilk plak. Tek kelimeyle muhtesem bir calisma. Derin ve genis baslarla basliyor ve daha sonra parca boyunca yuzumuzu guldurecek aksak vuruslar giriyor. Fonda cok guzel bir vokal var ve yine yer yer kesintilerle bezeniyor. Vokal kesintisiz girdiginde ise guzelligi daha da acik beliriyor. Dinlerken buyuk haz aldiginiz bir calisma.

3) Let You Know - Ziller ve derin baslarla karsiliyor. Arkasindan yine kesik vokaller girdikten sonra fonda vuruslar gelisiyor. Aslinda vuruslarda zenginlik var ve altyapi acisindan cok basarili bir mizansen ortaya cikiyor. Calisma deneysele ne kadar yakinsa, kulup tarzina da o kadar yakin.

4) The Tease Is Over - Yastik gibi yumusak bir vokalin ardindan aksak vuruslar giriyor. Vokalde Thievery Corporation'i hatirlatan cazsi bir vurgu var. Caz ve microhouse'un sakin bir birlesimi.

5) Cowgirls - Oldukca guclu bir girise sahip. Baslar ve vuruslarin yogunlugu hissettiriyor kendini. Kesiklerle dolu melodi de vuruslarin yapisina ayak uyduruyor.

6) Good To Be With - Baslarin yogun hissedildigi bir melodinin girisinin ardindan fonda ekolu vokaller geliyor. Vokaller daha sonra one cikiyor ve eko etkisi tekrarlarla birlikte devam ediyor. Vurus altyapisi melodi ve vokalle guzel birlesmis.

7) Dirt Me - Aksak vuruslarin ardindan hafif bir melodi giriyor ve vokaller bunu takip ediyor. Vokallerin uzerinde scratch'ler var. Yogun bir ses kesiti kullanimi var calismada. Melodinin aksine oldukca karmadik bir ustyapisi var.

8) Wanna Tell - Alisageldigimiz house girislerinden birini bize sunuyor. Derken Sasu kendi tarzina donuyor. Vokallerde yogun kesikler ve microhouse'un verdigi duraklamali hareketlilik.

9) Make Believe - Disco turevi bir melodi ile basliyor ve genel olarak sakin bir yapida devam ediyor. Sonra giren aksak vuruslar bile bu havayi degistirmeye yetmiyor.

Genelinde dinlediginiz zaman zevk veren bir album. Bu da Sasu Ripatti'nin Luomo projesiyle amacladigi sey zaten. Herkese iyi dinlemeler.

www.luomoweb.com
www.huumerecordings.com