dEUS - Vantage Point (V2, 2008)

dEUS'u nasıl bilirdiniz? Eminim bu albümdeki gibi değildir. dEUS'un öyle deli gibi hayranı değilim ancak Rock Werchter'e gelecek hatta pazar gecesinin kapanışını yapacaklarından tekrar dinlemeye başlamıştım. Tam da üzerine bu albüm geldi. Valla kimseyi yemiyorum.

dEUS Vantage Point adlı stüdyolarında albümün kayıtlarını kendileri açısından rekor sayılabilecek bir sürede sadece 3 ayda tamamlamış. Bu rekor sürede ortaya çıkan da bugüne kadar dEUS'tan alıştığımız tarzın bir hayli dışında, onları genel müzik dinleyicisine birkaç adım yaklaştıran bir çalışma. Aslında bu bakımdan 1999'daki "The Ideal Crash" albümüne de benziyor ama bu genele her halükarda daha uygun gerek müzikal yapısıyla gerekse de enerjisiyle.

Bu yıl Indie Rock'tan nefes almak isteyenler için gayet başarılı bir çalışma. Eskiden gelen aksak vuruş yapıları aynı şekilde devam ediyor. Bunun yanında Alternative Rock eksenli dönüş de gruba daha güzel bir hava katmış. Hatta "Oh Your God"'la başlayan bölümde ilginç bir şekilde yine Rock Werchter'de yer alacak R.E.M. benzerliği var. Araya eski günler anısına "Eternal Woman" giriyor olsa da "Favorite Game" ile bir hayli eskilere gidilerek zevk aşılanıyor damardan. Hatta "The Architect" ile Peter Gabriel ile dirsek temasına dahi girebiliyor. Açıkçası beklentilerimin bir hayli üzerinde. Görünüş o ki konserlerinde bir hayli zevk alacağım.

MP3: dEUS - Oh Your God
MP3: dEUS - The Architect

dEUS'un resmi sitesi
dEUS @ MySpace
Albümü satın almak için

The Rakes - Ten New Messages (V2, 2007)

The Rakes. 1 Temmuz Pazar günü Radarlive 2007'de konser verecek olan grup vokal ve gitarda Alan Donohoe, gitarda Matthew Swinnerton, bas gitarda James Hornsmith ve bateride Lasse Petersen'den oluşuyor. Londra'dan çıkan The Rakes 2004 yılında kuruldu ve indie rock/post-punk rock karışımı tınılarla karşımıza çıkıyor.

The Rakes çoğu zaman Bloc Party ve Maximo Park ile karşılaştırılıyor ancak müzikleri ve sözleri onlara göre bir hayli farklılık içeriyor. Parçalarının temaları genel olarak hayat, iş ve aşktaki monotonluklar üzerine oturuyor. Zaten çıkış parçaları "22 Grand Job"'ın klibinde de doğrudan bu temayı işlemişlerdi. Ancak tüm bu sıkıcılığı çekici hale getiren bir müzikal altyapıya sahipler.

The Rakes'in ilk albümü "Capture/Release" İngiltere'de çok olumlu tepkiler aldı ve İngiliz kökenli bir tarza hakim olmalarında bunun etkisi var. Ancak daha sonra tepkiler genişledi ve bunu takiben Franz Ferdinand'la beraber turlamaya başladılar. Gitar yapılarındaki enerji ise konserlerde büyük bir etken olarak başarılarında pay oynadı. İlk albümleri İngiltere'de 32. sıraya yükseldi.

Yeni albümlerine gelirsek ilk albümün üzerine bir şeyler koymayı amaçlıyor kesinlikle. Albümü dinlemeye başladığınızda bile bunu hissediyorsunuz. 2. albümleri olduğu için önce "Capture/Release"'i bir kere dinledim. İlk dikkatimi çeken noktalar çift gitarın avantajını fark etmişler ve artık çok daha iyi kullanıyorlar bunu. Maximo Park bu avantajdan yoksun.

İlk albüme göre sözlerde de biraz daha az melankoli, biraz daha fazla olumlu bakış açısı var. Bu da müziğin verdiği hissiyat ile sözlerin etkisi arasındaki tezatı azaltmış. Bana duygu çatışması yaşatmadığı için de sevinmedim desem yalan olur. Hele albümün açılış parçasındaki sarkastik espri anlayışı yüzümü güldürdü.

Ayrıca neden bilmiyorum ama bateride Lasse Petersen'in çalışmalara çok farklı tarzlarda yaklaşması ve farklı bateri yazması ilgimi çekti. Konser performansını merak ediyorum. İşin özü dinlenesi ama daha da çok seyredilesi bir albüm.

Dikkat çeken çalışmalar:
1) The World Was A Mess But His Hair Was Perfect
2) Little Superstitions
3) We Danced Together
4) Trouble
6) On A Mission
9) Time To Stop Talking

The Rakes'in resmi sitesi
İlk albümden bahsettiğim "22 Grand Job"'ın klibi @ YouTube
"We Danced Together"'ın klibi @ YouTube
The Rakes - Retreat'in Jools, Hollanda'daki konser performansı @ YouTube