UNKLE - More Stories (Traffic Inc., 2008)

UNKLE hakkında artık pek bahsetmeye gerek duymuyorum. Zaman içinde bunca değişiklik geçirmesine rağmen dimdik ayakta duran bir grup. Ancak artık yolun sonuna geldik gibi görünüyor. En son Richard File da yollarını ayırdı ve James Lavelle tamamen yalnız kaldı grupta. Sadece "More Stories"'in kotarılmasına Pablo Clements'in yardımı oldu o kadar.

Lavelle'e bu albümde Queens Of The Stone Age'in uzun zamandır prodüktörlüğünü yapan Chris Goss eşlik etti. Elbette Lavelle'in aklındaki tarza uygun olması açısından bu seçimi de doğal karşılamak lazım. Albümde de karşılığını güzel oranda aldığı da ortada.

Albümdeki parçalar "War Stories" albümü sırasında yapılmış olan çalışmalar ve içlerinden 5 tanesi vizyona girecek olan "Odyssey In Rome" filminin müzikleri olarak karşımıza çıkacak. Zaten bu 5 parça dinlenildiğinde müzikal açıdan farklı da ortada.

"Heaven" parçasıyla ortaya çıkan Pink Floyd esintisi "Tumstyle Blues (Autolux) (Surrender Sounds Sessions #4)"'da Pink Floyd'dan sample alınmasıyla tavana vuruyor adeta. Ancak 2. parçanın açılışının gayet "Depeche Mode"vari endüstriyel bir havaya sahip olduğunu da eklemek gerekiyor. Benzeri bir başlangıç "Blade In The Back"'te var ki burada da doğrudan Depeche Mode sample'ı var.

Ayrıca karşımıza "Burn My Shadow"'un 2 düzenlemesi (Biri Radio Slave'e ait) ve "Hold My Hand"'in bir düzenlemesi de çıkıyor. Albümün genelinde bu son 3 düzenleme elektroniğin ağırlığı sebebiyle farklı duruyor ancak kalite bakımından hiçbir sorun yaratmıyor. Sonuçta bir bakıma toplama olduğu düşünüldüğünde belirli bir temaya bağlı kalınsaymış hissi doğursa da UNKLE'dan beklentileri gayet karşılıyor genelinde. Bu da bana fazlasıyla yeter. Bu arada albüm limitli olarak 3.000 adet basıldı. Bulduğunuz yerde alın derim.

MP3: UNKLE - Heaven
MP3: UNKLE - Burn My Shadow (Radio Slave Remix)

UNKLE'ın resmi sitesi
UNKLE @ MySpace
Albümün incelediğim Japonya versiyonunu İnternetten satın alma imkanı kalmadığından buyrun biraz farklı içerikli ve yine Limitli Avustralya versiyonu

The Orb - The Dream (Traffic Inc, 2007)

3 haftalık süre içerisine bu kadar güzel müzik sıkıştırıp bizleri şapşala çevirmenin sebebi ne gerçekten çok merak ediyorum. Radiohead, Mark Knopfler ve Beirut sanki yılda başka zaman yokmuş gibi ard arda albümlerini çıkardılar ve şimdi de The Orb onları izliyor. Bu kadar güzel müziğe böylesine kısa sürede maruz kalmak psikolojimizi bozabilir.

The Orb Alex Paterson ve eski KLF üyesi Jimmy Cauty'nin kurmuş olduğu bir grup. 1990'lar boyunca bana elektronik müziği sevdirmede önemli bir mihenk taşı. Daha sonra Jimmy ayrılıyor ve birkaç değişimden sonra The Orb son halini alarak Thomas Fehlmann'la devam ediyordu. Bunun bir açılımı olarak da bundan önceki albümlerini Kompakt'tan yayınlamışlardı zaten. Derken bu albüm için Fehlmann'ın da ayrıldığını öğrendikten sonra grubun şu anda eski üyesi Orbster Youth ve Dreadzone'dan Tim Brian ile yola devam ettiğini söyleyelim. Ancak değişim sadece 2. elemanlarda oldu her zaman. Albümlerin prodüktörü ve müzik yönetmeni Alex kaldığından The Orb değişimlere rağmen müzik anlayışında her zaman sabit kaldı. Techno ve Ambient'ın eşsiz bir bileşimi.

The Orb'un müziğini tanımlamak için en uygun şey After Party müziğidir. Ama bunu elbette basit olarak algılamamak lazım. Kruder & Dorfmeister'le birlikte en güzel parti sonrası rahatlama müziğinin yaratıcılarıdır kendileri. Hatta daha da ileri gitmek gerekirse Türkiye'de 2002'de Solar Beach'te düzenlenen Bughole festivalinde yer aldıklarında onları seyreden bir avuç insandan biriydim. Aldığım haz o denli yüksekti ki kendimi bir anda yanımda tanımadığım 45-50 yaşında bir adamla The Orb'u tartışırken buldum. Oradaki herkes hipnoz olmuş gibi bu güzel müziği dinliyordu.

"The Dream"' gelelim şimdi de. Grup bildiğimiz müziğini yapıyor. Dönemsel olarak oryantal öğeler katmışlar parçalarına. Ama temelde bildiğimiz ve sevdiğimiz The Orb. Albümde yine Alex Paterson'un yönetmenliği mevcut. Vokaller yine her zamanki o uzaysal melodiler hazırlayacak biçimde yer alıyor. Techno asla atlanan bir öğe değil ancak Ambient'ın havasını da bozmayacak bir biçimde varlığını sürdürüyor. Zaman zaman yerini diğer türlere de bırakıyor. Örneğin DDD (Dirty Disco Dub)'da biraz trip hop moduyla başlıyor ve tabla vuruşları da eşlik ediyor. Daha sonra synth'lerle durumu biraz eşitliyorlar. Benzeri "Lost & Found"'da da var. Ama bu sefer biraz daha Dub ağırlıklı. Biraz Rootman esintisi var diyelim. "Mother Nature"'da ise hip hop etkisi oldukça açık. Zaten vokal de bu yönde.

Melodisel anlamda yine dinleyeni alıp başka yerlere götürmesi an meselesi. Dikkat etmek gerekiyor. Çabucak kapılabiliyorsunuz albümün yörüngesine. Aman kapılın ne olacak. Böyle albümler insanın karşısına her zaman çıkıyor. Tadını çıkarmak lazım.

Beğendiğim çalışmalar:

1) The Dream
2) Vuja De
4) A Beautiful Day
5) DDD (Dirty Disco Dub)
11) Katskills
12) High Noon
14) Codes

MP3: The Orb - Vuja De
MP3: The Orb - A Beautiful Day

The Orb resmi sitesi
The Orb @ MySpace
Albümü satın almak için (Tükenmiş ama gelecek)

Not: Albümün Japonya'da yayınlanan versiyonunda "Let The Music Set You Free" adlı bir bonus parça var. Ama bir şey kaybetmiş değilsiniz. Sevmedim hiç.