Phonique - Good Ideas (Dessous, 2007)

Michael Vater veya projesinin adıyla Phonique bu bloğa daha önce de misafir olmuş bir sanatçı. O sebeple kendisini ve yeteneğini fazla anlatmaya gerek yok. Ancak şu kesin, konu deep house ve minimal house olduğunda adı günden güne daha ön sıralarda yer almaya başladı.

En son "Bang" adlı 7"'lik plağını incelediğim Phonique plaktan kısa bir süre sonra albümünü piyasaya çıkardı. Albüm orjinalinde Phonique'in çeşitli vokalistler ve prodüktörlerle yaptığı ortak çalışmalardan oluşuyor. Ancak limitli olarak bir de sürprizi var Phonique'in. Sınırlı sayıda çıkarılan albümlerde çift disk var ve ikincisinde Phonique'in eski ve yeni çalışmalarını mixlenmiş halde dinleme imkanı var.

Önceden söyleyeyim dedim. Phonique bu albümde Erlend Oye ile tekrar çalışmış. Bir önceki çalışmalarının "For The Time Being" gibi inanılmaz bir sonuç ortaya çıkardığı düşülürse bu zaten beklemeye değerdi. Bunun yanında İstanbul'a ilk geldiğinde düzenlemiş olduğum Spektrum Nights'ın konuğuydu Richard Davis ile beraber. Bu tanışma da ortak bir çalışmaya imza atmış. Bunların yanında albümde Ruben, Shadee ve Data MC'nin de parçağı var.

Albüm Mayıs ayında piyasaya sürüldü Phonique'i ünlendiren Dessous Records'dan. Almanya'da doğrudan elektronik albümler listesinde zirveye yerleşti ve hala bırakmadı. Groove Armada zorluyor ama sanırım biraz daha dayanacak Phonique.

Albüm Richard Davis'in de parçağı olan "Always Wanted" ile mükemmel bir giriş yapıyor. Arkasından Ruben vokalli "Rio Nights" romantizmden biraz sıyırıyor bizi ve disko house'a götürüyor. "Casualities"'e geldiğimizde ise Erlend Oye bizi karşılıyor kadife sesiyle. Güzel bir çalışma ama "For The Time Being"'in yerini tutmayacak. Arkasından Phonique'in "Lowfi Moods"'u geliyor. 8 bit esintili bir çalışma fakat çok etkileyici değil. "Trouble" ise güzel bir deep house örneği. Ritm tutma hissi veriyor. "Lovely Morning" albümde minimalizme ilk göz kırpan çalışma ve çok güzel. Basit bir melodiyi çok etkin kullanmış, zaten işin özü de bu. 7. çalışma "Computer Kidz"'de Shadee'nin vokali var ve etkisi ortada. Hip hop esintili farklı bir çalışma. Yadırgadım baştan sona.

Ruben'in vokaline "Thinking Of You" ile geri dönüyoruz ve adından bile romantizm akıyor. Hiç çekinmeden soul etkisini koymuşlar çalışmaya. Yeni bir tür mü doğuyor acaba? Arkasından Data Mc ve Marc Hype vokalli post hip hop "Roses" geliyor. Aksak yapısı ve güzel bir melodisi var ama yine yadırgama. "One Love" başladığında kendime geliyorum. Rodney Hunter altyapıda büyük etki yaratmış. Hafif hispanik esintili güzel bir disko house. "Teenage Love"'da Liora'nın vokali de kötü, parça da basit bir Pet Shop Boys kopyası olmaktan öteye gidememiş. "Mexican Sunrise" Phonique'in moral düzeltme çalışması gibi çıktı karşımıza. Klasik rock'ı andıran bir gitar melodisinin altinda tech house ve minimalist house esintileri güzel bir birliktelik yaratmış. "Catsncars" yine Phonique'ten geliyor ve ses kesitleriyle dolu, hip hop hissi uyandıran garip bir şey. Too Many DJs'in setlerinde zevkle kullanacağı kadar ilginç ve değişik. Albümü kapatan parça "Worked It Out" ve üzerinde Ian Whitelaw ve Meitz vokali. Caz havası var açıkça. Minik minik dokunan elektronik üst melodi ise çok sevimli ve uygun. Sonar Kollektiv'ten plak olarak çıksa şaşırmazdım. Çok güzel.

Phonique @ MySpace

Tanıtım ses kesitleri Juno Records'dan alınmıştır.

Kısa Kısa Plaklar... (14)

Phonique - Bang (Dessous Limited, 2007)

Michael Vater, Phonique takma adıyla bize güzel müzik sunan nadide şahıslardan biri. Steve Bug'ın keşfi olup çoğunlukla Dessous plak şirketiyle bizlere uzanan bu ulviyet, yeni plağını da Dessous'nun çatısında yeni kurulan Dessous Limited'dan çıkardı.

Plakta tek çalışma var, o da "Bang". Phonique'in insani mutlu eden minimalist house ve deep house karışımından güzel bir örnek teşkil ediyor. Vuruşlar aslında bu iki türe oranla oldukça keskin. Melodi de melankoli katıyor. Ama geneline bakıldığında yeni bir plak şirketi açısından iyi bir başlangıç. Bu arada not etmeden geçmeyelim, Phonique'in yine Dessous etiketiyle çıkacak yeni albümü "Good Idea" da elime ulaştı ve inceleyeceğim. Albüm 2 diskten oluşuyor ve ilkinde 14 yeni çalışma var. 2. disk ise mixlenmiş 12 yeni çalışmadan ibaret ve limitli sayıda dağıtımda ikincisi.

Ambivalent - R U OK (Mnus, 2007)

Richie Hawtin'in köklerini saldığı minimalizm ağacı Mnus meyvelerini vermeye devam ediyor. Clever Music'in keşfi JPLS'i bünyesine kattıktan sonra yeni meyvesi Ambivalent (Kevin McHugh) da ilk plağını çıkardı. Aslında Ambivalent'in hikayesi 2004'te Plastikman'in canlı performansının hazırlanmasında ön plana çıkmıştı zaten. Ondan önce de Carl Craig, Dimbiman, Thomas Brinkmann, Ryoji Ikeda gibi isimlerle çalıştı. New york kökenli önemli bir müzikal yetenek olarak daha çok adını duyacağız.

Plağa gelince. Plak "R U OK" adlı çalışmayla başlıyor. Tanıtım klibi plaktan önce YouTube'a düştü ve aklım da düştü. Minimalist teknonun çok başarılı bir örneği. Almanya'daki minimalizm akımı sapıtırken Mnus'un öze dönüşü memnun ediyor. Güçlü vuruşlar, fonda gidip gelen psikolojik bir melodi. Üstte ise inanılmaz bir vokal. Plağın 2. çalışması "R U OK"'in acapellası. B yüzündeki ilk çalışma "Indecision" aksak melodi vuruş bileşimiyle başlıyor. Depresif melodi yine iş başında. Vuruşlar güçlü. Biraz daha hareketli ve dans pistlerine uygun ilk çalışmaya göre. "Nuggets" ise alt güçlü vuruşların üzerine aksayan tiz vuruşlardan oluşuyor. Sonradan üzerine erken plastikman dönemi acid melodilerinin benzeri geliyor. Etkileyici.

Vandal - Idiots (Lot49, 2007)

Sam Ewans'ın projesi Vandal breakbeat dünyasında sakince ilerleyen ama sağlam adım atan isimlerden biri. Uzun zamandır prodüksiyon yapıyor ancak DJ'liğiyle çok daha fazla ön planda. Lot49'la çalışıyor olması ise yeteneğini açıkça gösteriyor. Lot49 aksak ritm baz alındığında dans pistlerini yıkmak amacıyla kurulmuş ve bunda çok başarılı olan bir plak şirketi.

Plakta "Idiots" adlı parça var, hem orjinal hem de Audiojack düzenlemeleriyle. "Idiots"'in orjinali güçlü bir progresif breakbeat. Güçlü vuruşlar, 2 step'e yakınlığı ile dikkat çekiyor. Üstteki melodi ise yakıp yıkıyor. Yüksek sesle dinlendiğinde tehlikeli. "Idiots (Audiojack Remix)" 4 4'lük vuruşlarla başlıyor. Dans pistlerini yıkmak için özenle hazırlanmış. Vuruşların üzerine mükemmel yerleştirilmiş bir melodi ve ses kesitleri. Vokal tamamen kesilip biçilmiş. Ellerine sağlık Audiojack.

Kısa Kısa Plaklar... (13)

Aril Brikha - Akire (Pokerflat, 2007)

Aril Brikha son dönemdeki çalışmalarıyla sevenleri şaşırtan bir isim. Ancak genel kariyerine bakıldığında ve hatta Istanbul'daki performansı da göz önünde bulundurulduğunda takdire sayan birçok iş yaptığını da söylemek lazım.

Pokerflat'ten çıkardığı yeni plağında 3 parça var. Bunlardan ilki plağa da adını veren "Akire". Uzaysı melodili bir tech house'u andıran bir yapısı var. Hareketli setlerin başı için uygun olabilir. Arkasından gelen "Life Like" ise diskovari bir havayla başlıyor ve progresif yapılanmalarla tech house modunda ilerliyor. Son çalışma "To Begin" ise filtrelenen bir elektro melodiye giriyor ve daha sonra disko öğeleri ağır basıyor. Eskilerin synth-pop'unu hatırlatıyor. Daha sonra giren üst melodi ile biraz daha tech house'a dönüyor ama bu kurtarmaya yetmiyor. Plak bazı sitelerde soul techno'ya benzetilmiş ama bu soul techno'ya biraz haksızlık gibi bana göre.

Phonique - John (Dessous, 2007)

Phonique 2005'ten beri dikkatleri üzerine çeken yetenekli bir prodüktör. Ülkemize de 2 kere geldi ve çok başarılı performanslar sergiledi. Özellikle Steve Bug'ın Dessous plak şirketinden yayınladığı çalışmalarıyla sürekli gündemde kaldı.

Yine Dessous'dan yayınlanan "John" adlı plağında aynı isimli çalışmanın bir orjinal versiyonu, bir de düzenlemesi yer alıyor. Çalışmanın orjinali geleceğe umutla bakan bir deep house. Çalışmanın yapısı itibariyle birçok DJ tarafından sıkıca benimseneceğinden eminim. "Mr. Reelsoul aka Mr. V & William Rodriguez Remix" versiyonu ise çalışmayı deep housetan alıp ruhu okşayan bir tech house şekline sokmuş. Bu versiyon için de çok başarılı diyebilirim. Çalışma ilerledikçe güçlenen melodi gerçekten çok etkileyici bir hal alıyor.

Anthony Rother - Moderntronic (Datapunk, 2007)

Anthony Rother hakkında söyleyeceklerime sayfalar yetmez o sebeple kısa kesmek en iyisi. Şu anda old-skool elektro olarak adlandırılan türün en önemli ismi. Hatta genel olarak elektro türünün en önemli ismi olarak karşımıza çıkıyor desek de yeridir.

Plakta Moderntronic'in 3 çeşitlemesi var. "Moderntronic 3" adlı çalışma parazit seslerle başlıyor. Daha sonra çok basit bir melodinin üzerine gelen synth'ler ve aksak vuruşlarla bir Rother klasiği halini alıyor. Günümüzde birçok minimalist geçinen prodüktörünün yaptığı müzikten daha minimalist demek de lazım. "Moderntronic 2" ise Rother'ın Little Computer People projesini hatırlatır cinsten bir çalışma. Basit bir vuruş altyapısının üzerine başarılı bir melodi. Sonradan giren yeni favori vuruşları olmasa çalışmanın yeni olmadığını bile düşünebilirdim. Parçanın son hali çok etkileyici. "Moderntronic 1" ise basit bir elektro melodiyle başlıyor ve bunun üzerine aksak vuruşlar ve tizler yerleşiyor. Arkasından devasa bir synth melodisi geliyor.

Kısa Kısa Plaklar... (12)

Davide Squillace - Rosso Pomodoro (Cmyk, 2007)

Davide Squillace her çıkardığı plakla minimalist elektronik müzik dünyasına daha kalın harflerle yazdırıyor. Napoli doğumlu prodüktör İtalya'nın en önemli elektronik müzik sahnesinde yetiştikten sonra Londra ve Barcelona'da yaşadı. Bunun prodüksiyonlarına etkisi da açıkça görülüyor.

Yeni plağında son dönemdeki tech-house rüzgarından nasibini almış bir şekilde başlıyor "Bcn Slices" adlı çalışmayla. Hareketli ve eğlenceli bir parça. Özellikle setlerin orta noktaları için biçilmiş kaftan. "U Are Like Sunray" ise benzer altyapıya sahip. Ses kesitlerini farklı tonlarda kullanarak minik melodiler elde ediyor. Ancak ilkine göre pistlere daha az uygun demek doğru olur. Plaktaki son çalışma "My A100 & Me" ise uplifting bir havaya sahip. Tiz ses kesitleri mevcut ancak yapıya uygun melodisel bir havadalar. Gerçekten etkileyici bir çalışma.

Audio Soul Project - Enter The Night (Dessous, 2007)

Hakkında pek bir bilgiye sahip olmadığım için tarihçe bölümünü es geçeceğim. Ancak Dessous ile çalışmaya başlaması Audio Soul Project için olumlu düşünmeye yeter.

Plağa gelince Dessous'nun temel deep house, tech house ve minimalizm karışımı tarzına oldukça uygun. Plağa adını veren "Enter The Night" adlı çalışma eski Chicago house tarzı bir vokalin altına yerleşen deep minimalist house tarzıyla başlıyor. Sonradan arkasına synth bir melodi geliyor. Güzel bir yapısı var. "Sarabbath" ise kesik elektronik vuruşlarla başlıyor. Daha sonra yapı melodiyle birlikte biraz daha house'a dönüyor. Çok özel bir çalışma diyemem ama rahat dinleniyor. "No Exit" plaktaki son çalışma ve eğlenceli olacağını işaret eden bir girişi var. Synth melodi yine çalışmaya hakim. Gerçekten basit ve çok güzel bir çalışma.

Trentemoller - Ep Part 1 (Kickin, 2007)

Trentemoller hakkında fazla söze hacet yok artık. Prodüksiyon başarısı açısından ciddi oranda başarılı ve gelecek vadeden isimler arasında. Her plağı heyecanla bekleniyor.

Kick'ten çıkardığı bu yeni plağında normal hareketli duruşundan farklı bir yapıda diyebiliriz. Ancak ambient'a yakın minimalizm sularında gezen ilk çalışmada çok başarılı bir iş çıkarmış. "An Evening With Bobi Bros" adlı çalışma ambient, minimalizm, fusion jazz öğelerini çok güzel harmanlamış. "25 Timer" ise çok daha derinden başlıyor. Vuruşların girmesiyle hareketleniyor fondaki uzaysal ve ağır melodi. Daha sonra güzel bir tech-house'a dönüyor. Geceye hazırlık niteliğinde dinlenebilir güzelce.

Tanıtım amaçlı ses kesitleri Phonica Records ve Web Records'dan alınmıştır.