Kısa Kısa Plaklar... (16)

Uzun zamandır ara verdiğim bu "Kısa Kısa" serilerini biraz ihmal ettim. Kendimizi affettirmenin zamanı geldi.

(Am 025) Robert Babicz - Pingpong In Moonlight

Genel olarak başarılı çizgisiyle dikkat çeken iki isim, Robert Babicz ve Audiomatique Recordings. Bu ikilinin buluşmasından ortaya çıkan plak ise benim son iki aydır dinlediğim en iyi çalışmalardan birini sundu. Plağa adını veren "Pingpong In Moonlight" muhteşem bir techno olarak karşımıza çıkıyor. Babicz'in ince acid nidalı melodisi güçlü vuruşlarla destekleniyor. Yılın en iyilerinden olacak türünde. B yüzündeki "Hope" ise daha sakin bir Techno var. Ancak yapısının çok iyi olduğunu söyleyebilirim. Tek hoşuma gitmeyen orta bölümlerdeki trancevari melodi. Onun haricinde güzel.

Plak için

(Eminor 008) Alessio Mereu - Never Forget Remixes

Alessio Mereu ilk defa karşıma çıkan bir isim ancak bu yeniden düzenleme plağıyla ciddi anlamda takdirimi kazandı. Aslında parçalar onun "Never Forget" adlı çalışmasından farklı ama yine de adamcağızı boş geçmeyelim. Gelelim parçalara. A1'deki düzenleme Björn Stolpmann'a ait. Minimal Tech House kıvamında ve sürükleyici. Vuruş kullanımı Terry Lee Brown Jr.'ı andırıyor. Bu da güzel demek. A2'deki Canson düzenlemesi ise plaktaki açık ara favorim. Biraz daha Minimal Techno havasında. Daha kararlı vuruşlar ve minik ses kesitleriyle güzel bir hale gelmiş. B1'e geldiğimizde Philipp Wolgast Minimal techno tarzı bir düzenlemeye yapmış. Ses kesiti seçimi ve kullanımı biraz yersiz. Bu yüzden pek beğenmedim. B2'de karşımıza Polarte çıkıyor düzenlemesiyle. Yine Minimal Techno tür olarak hakim ancak diğer ikisine göre çok daha naif bir halde. Eski Schranz Techno gibi tek düzeliğe yenik düşüyor dinlerken.

Plak için

(Dtp Ltd 010) Anthony Rother - So Good

Geldik başımın belasına. Artık kurtulamadığım için de koyverdim. Bir süredir sessiz kalan Rother albüm hazırlığında olduğundan beklentiler o yöndeydi ama öncesinde plağı çıktı karşımıza. Plak tamamen klasik Rother tarzının bir örneği. Öncelikle A1'de parçanın enstrümental versiyonu var. A2'de ise karşımıza bu sefer sadece vokal kısmı (Acapella'sı) geliyor. Yani işin özü tek parçalık bir plak bu, içinde ne bir düzenleme var ne de ek parça. B1'de sonunda parçanın bütün halini dinleme şansını buluyoruz. Aksak ve keskin vuruşlar, metalik vokal ve altta klasik bir synth melodisi. Bir insan bu kadar benzer tarzda altyapıyla parça üretip sürekli farklı sonuçlar çıkarıyorsa tebrik etmek gerek. Ama yine de sanırım yakında farklı birkaç adım atması gerekiyor.

Plak için

Kısa Kısa Plaklar... (15)

Maximo Park - Our Velocity (Warp, 2007)

Maximo Park bu sene içinde Radarlive etkinlikleri kapsamında Ratatat ile birlikte Yeni Melek'te bir konser verdi ve büyük ilgi gördü. Bunun sebebi de son dönemde Warp'a farklı bir bakış açısı getiren grubun enerjik ve insanı çeken bir indie rock tarzı olması. Birçok yönden The Killers'a rakip gösterilecek kadar dikkat çekiyorlar.

Maximo Park'ın yeni albümünden çıkan ilk promo single'ı "Our Velocity" oldu. Hareketli, enerjinin alabildiğine yoğun olduğu güzel bir çalışma. Albümü de genelinde inceleyeceğim ancak edinilmesi gereken bir çalışma bu single.

John Dahlback - Power 2 (Giant Wheel, 2007)

John Dahlback daha önce bu sayfalara albümüyle de konuk olmuştu. Çok genç yaşta müzikle profesyonel anlamda tanışan ve genç yaşına rağmen en çok saygı duyulan prodüktörler arasında yer alan John, yeni plağıyla karşımızda şimdi de.

Plakta elektro, elektro house ve tekno türlerine ağırlık vermiş. Plakta iki tane yeni çalışma var ve bunlardan birinin Extrawelt düzenlemesi de yer alıyor. İlk çalışma "Vitamin" doğrudan elektro house bir yapıda karşılıyor. Dans pistlerine yönelik demek hata olmaz. İkinci çalışma "Multipower" ilkinin benzeri bir melodiye sahip ancak üst yapısı teknoya yakın ve bana daha güzel geldi. İkinci yüzde ise "Vitamin (Extrawelt Remix)" var. "Vitamin"'in biraz daha minimalistik bir bakış açısına sahip versiyonu diyebiliriz. Hatta minimal teknoya göz kırpıyor.

Dartriix - Dartriix Ep 1 (OpDisc, 2007)

OpDisc'in sahipleri Fumiya Tanaka ve Radiq'in bir projesi olarak başlayan Dartriix'in ilk plağı Nisan sonunda Japonya'da, Mayıs başında da Avrupa'da piyasaya çıktı. Yakında albümleri de piyasaya çıkacak.

Müzikal açıdan keskin yapıda güçlü bir minimal tekno olarak adlandırılabilir. Zaten Fumiya Tanaka'nın ünlü bir tekno prodüktörü olmasından yola çıkarak bu sonuç da çok şaşırtıcı değil. "Awareness" hareketli bir ritme sahip. Melodi kesik bir halde karşımızda parça boyunca ve güçlü vuruşlarla destekleniyor. "Solidification"'da ise güçlü vuruşlar yine var ancak bu sefer tempo biraz daha düşük. Metronom benzeri bir ses kesiti parça boyunca devam ediyor. "Pendulum" ise yine güçlü vuruşlar ve biraz daha sakin bir melodik yapıya sahip. Ses kesitleri genel olarak vuruş gibi kullanılmış.

Ses kesitleri Juno Records'dan alınmıştır.

Kısa Kısa Plaklar... (14)

Phonique - Bang (Dessous Limited, 2007)

Michael Vater, Phonique takma adıyla bize güzel müzik sunan nadide şahıslardan biri. Steve Bug'ın keşfi olup çoğunlukla Dessous plak şirketiyle bizlere uzanan bu ulviyet, yeni plağını da Dessous'nun çatısında yeni kurulan Dessous Limited'dan çıkardı.

Plakta tek çalışma var, o da "Bang". Phonique'in insani mutlu eden minimalist house ve deep house karışımından güzel bir örnek teşkil ediyor. Vuruşlar aslında bu iki türe oranla oldukça keskin. Melodi de melankoli katıyor. Ama geneline bakıldığında yeni bir plak şirketi açısından iyi bir başlangıç. Bu arada not etmeden geçmeyelim, Phonique'in yine Dessous etiketiyle çıkacak yeni albümü "Good Idea" da elime ulaştı ve inceleyeceğim. Albüm 2 diskten oluşuyor ve ilkinde 14 yeni çalışma var. 2. disk ise mixlenmiş 12 yeni çalışmadan ibaret ve limitli sayıda dağıtımda ikincisi.

Ambivalent - R U OK (Mnus, 2007)

Richie Hawtin'in köklerini saldığı minimalizm ağacı Mnus meyvelerini vermeye devam ediyor. Clever Music'in keşfi JPLS'i bünyesine kattıktan sonra yeni meyvesi Ambivalent (Kevin McHugh) da ilk plağını çıkardı. Aslında Ambivalent'in hikayesi 2004'te Plastikman'in canlı performansının hazırlanmasında ön plana çıkmıştı zaten. Ondan önce de Carl Craig, Dimbiman, Thomas Brinkmann, Ryoji Ikeda gibi isimlerle çalıştı. New york kökenli önemli bir müzikal yetenek olarak daha çok adını duyacağız.

Plağa gelince. Plak "R U OK" adlı çalışmayla başlıyor. Tanıtım klibi plaktan önce YouTube'a düştü ve aklım da düştü. Minimalist teknonun çok başarılı bir örneği. Almanya'daki minimalizm akımı sapıtırken Mnus'un öze dönüşü memnun ediyor. Güçlü vuruşlar, fonda gidip gelen psikolojik bir melodi. Üstte ise inanılmaz bir vokal. Plağın 2. çalışması "R U OK"'in acapellası. B yüzündeki ilk çalışma "Indecision" aksak melodi vuruş bileşimiyle başlıyor. Depresif melodi yine iş başında. Vuruşlar güçlü. Biraz daha hareketli ve dans pistlerine uygun ilk çalışmaya göre. "Nuggets" ise alt güçlü vuruşların üzerine aksayan tiz vuruşlardan oluşuyor. Sonradan üzerine erken plastikman dönemi acid melodilerinin benzeri geliyor. Etkileyici.

Vandal - Idiots (Lot49, 2007)

Sam Ewans'ın projesi Vandal breakbeat dünyasında sakince ilerleyen ama sağlam adım atan isimlerden biri. Uzun zamandır prodüksiyon yapıyor ancak DJ'liğiyle çok daha fazla ön planda. Lot49'la çalışıyor olması ise yeteneğini açıkça gösteriyor. Lot49 aksak ritm baz alındığında dans pistlerini yıkmak amacıyla kurulmuş ve bunda çok başarılı olan bir plak şirketi.

Plakta "Idiots" adlı parça var, hem orjinal hem de Audiojack düzenlemeleriyle. "Idiots"'in orjinali güçlü bir progresif breakbeat. Güçlü vuruşlar, 2 step'e yakınlığı ile dikkat çekiyor. Üstteki melodi ise yakıp yıkıyor. Yüksek sesle dinlendiğinde tehlikeli. "Idiots (Audiojack Remix)" 4 4'lük vuruşlarla başlıyor. Dans pistlerini yıkmak için özenle hazırlanmış. Vuruşların üzerine mükemmel yerleştirilmiş bir melodi ve ses kesitleri. Vokal tamamen kesilip biçilmiş. Ellerine sağlık Audiojack.

Kısa Kısa Plaklar... (13)

Aril Brikha - Akire (Pokerflat, 2007)

Aril Brikha son dönemdeki çalışmalarıyla sevenleri şaşırtan bir isim. Ancak genel kariyerine bakıldığında ve hatta Istanbul'daki performansı da göz önünde bulundurulduğunda takdire sayan birçok iş yaptığını da söylemek lazım.

Pokerflat'ten çıkardığı yeni plağında 3 parça var. Bunlardan ilki plağa da adını veren "Akire". Uzaysı melodili bir tech house'u andıran bir yapısı var. Hareketli setlerin başı için uygun olabilir. Arkasından gelen "Life Like" ise diskovari bir havayla başlıyor ve progresif yapılanmalarla tech house modunda ilerliyor. Son çalışma "To Begin" ise filtrelenen bir elektro melodiye giriyor ve daha sonra disko öğeleri ağır basıyor. Eskilerin synth-pop'unu hatırlatıyor. Daha sonra giren üst melodi ile biraz daha tech house'a dönüyor ama bu kurtarmaya yetmiyor. Plak bazı sitelerde soul techno'ya benzetilmiş ama bu soul techno'ya biraz haksızlık gibi bana göre.

Phonique - John (Dessous, 2007)

Phonique 2005'ten beri dikkatleri üzerine çeken yetenekli bir prodüktör. Ülkemize de 2 kere geldi ve çok başarılı performanslar sergiledi. Özellikle Steve Bug'ın Dessous plak şirketinden yayınladığı çalışmalarıyla sürekli gündemde kaldı.

Yine Dessous'dan yayınlanan "John" adlı plağında aynı isimli çalışmanın bir orjinal versiyonu, bir de düzenlemesi yer alıyor. Çalışmanın orjinali geleceğe umutla bakan bir deep house. Çalışmanın yapısı itibariyle birçok DJ tarafından sıkıca benimseneceğinden eminim. "Mr. Reelsoul aka Mr. V & William Rodriguez Remix" versiyonu ise çalışmayı deep housetan alıp ruhu okşayan bir tech house şekline sokmuş. Bu versiyon için de çok başarılı diyebilirim. Çalışma ilerledikçe güçlenen melodi gerçekten çok etkileyici bir hal alıyor.

Anthony Rother - Moderntronic (Datapunk, 2007)

Anthony Rother hakkında söyleyeceklerime sayfalar yetmez o sebeple kısa kesmek en iyisi. Şu anda old-skool elektro olarak adlandırılan türün en önemli ismi. Hatta genel olarak elektro türünün en önemli ismi olarak karşımıza çıkıyor desek de yeridir.

Plakta Moderntronic'in 3 çeşitlemesi var. "Moderntronic 3" adlı çalışma parazit seslerle başlıyor. Daha sonra çok basit bir melodinin üzerine gelen synth'ler ve aksak vuruşlarla bir Rother klasiği halini alıyor. Günümüzde birçok minimalist geçinen prodüktörünün yaptığı müzikten daha minimalist demek de lazım. "Moderntronic 2" ise Rother'ın Little Computer People projesini hatırlatır cinsten bir çalışma. Basit bir vuruş altyapısının üzerine başarılı bir melodi. Sonradan giren yeni favori vuruşları olmasa çalışmanın yeni olmadığını bile düşünebilirdim. Parçanın son hali çok etkileyici. "Moderntronic 1" ise basit bir elektro melodiyle başlıyor ve bunun üzerine aksak vuruşlar ve tizler yerleşiyor. Arkasından devasa bir synth melodisi geliyor.