Move D & Pete Namlook XVI - Travelling The Silk Route (Fax, 2008)

Bunca şeyi takip etmeye çalışırken yaklaşık 3 aylık bir süreyle nasıl oldu da bilemeden atladığım ve hayranı olduğum bir ikili var şimdi, Move D ve Pete Namlook. Ambient ve Minimalizm konusunda yeteneklerini haddinden fazla kanıtlamış iki kişi. Peter Kuhlmann (Pete Namlook)'ın Fax plak şirketinden çıkardıkları serinin 16.sı geldi Mayıs Ayında.

Bu ikilinin çalışmalarını takip edenler, serinin çoğu albümünün çok başarılı olduğunu fark etmişlerdir. Her zaman farklı öğeleri temel tarzlarının içine katan, bunun yanında Ortadoğu müziklerini de mutlaka içlerinde öğe olarak barındıran çalışmalar yapıyorlar. Daha önce Pete Namlook'la yaptığım röportajda da öğrendiğim üzere tüm albümler canlı olarak kaydediliyor. Daha sonra da Namlook tarafından editlenip bize ulaşıyor. Sırf bu yüzden bile saygım artıyor.

Albümün adı zaten doğrudan içerdiği müzik açısından bilgiler veriyor. Öncelikle mistisizm barındıran bir tarzları olduğundan İpek Yolu serüveni de doğrudan oryantal öğeler barındırıyor. Bunun yanında bazı noktalarda Minimalizm, bazı noktalarda Ambient yoğunlaşıyor, bazen ayırt etmek bile güçleşiyor.

Albümde 4 parça var ama hiçbirinin adı yok, yine klasik olarak numaralandırılmış Romen rakamlarıyla. I'de uzun bir mistik girişten sonra elektronik öğeler vuruşlarla tam anlamıyla yerini alıyor. II'de ise Füzyon Caz da karşımıza çıkıyor ve açıkçası beni bir hayli şaşırtıyor. Bu ikilinin çok yer verdiği ya da kompozisyonlarına kattığı bir tarz değil. III ve IV'te ise tamamen geniş melodilerin oluşturduğu destansı bir yapı var. Bu gerçekten ikiliden dinlemeye alıştığımız tarzın tam karşılığı.

Ufak değişimler olsa da yine dinlendiren, Ambient'ın tadına varmamızı sağlayan bir albüm olmuş ikiliden. Sevenleri için tekrardan güzel bir 50 dakikalık serüven sunuyorlar. Bu arada serinin devamı "There!" adlı albüm de 15 Eylül'de piyasaya çıkıyor.

MP3: Move D & Pete Namlook XVI - Travelling The Silk Road II

Pete Namlook ve Fax'ın resmi sitesi
Pete Namlook @ MySpace
Move D @ MySpace
Albümü satın almak için

Kısa Kısa Albümler... (16)

Klaus Schulze - Kontinuum (Synthetique, 2007)

Klaus Schulze geçirdiği ağır hastalıktan sonra kendine gelmişti. Onunla röportaj yaparken eski sağlığına kavuşmaya yakın olduğunu ve yeniden stüdyoya döneceğini de iletmişti. Sonucu da karşımıza Kontinuum albümü olarak çıktı. Albüm 3 parçadan oluşuyor ama üçü de destansı uzunlukta. Burası şaşırtıcı değil zaten. Albümde minimalizm ve ambient yoğun bir bileşimde. "Sequencer" Ortaçağ'ı andıran melodisiyle minimalizmin doruklarında. "Euro Caravan"'da yine vokal kullanılıyor ancak ses öğesi olarak. Herhangi bir müzik aletinden farklı kullanımı yok Schulze için. The Orb ile dirsek teması var parçada. "Thor" ise biraz daha puslu bir havada. Depresif yönü var. Bir "X" değil ama güzel.

MP3: Klaus Schulze - Euro Caravan

Klaus Schulze resmi sitesi
Albümü satın almak için

Move D - Live At Johanneskirche (Rough Trade, 2007)

Move D'nin aslında 9 Eylül 2001'de düzenlenmesi planlanan ancak İkiz Kuleler saldırısı sebebiyle ertesi güne ertelenen konserinin kaydı olan albüm. Performansta "Twin Towers" adlı bir parça olması da ayrı bir tesadüf. Performans çok başarılı ki zaten Move D'nin canlı performanslarda ve canlı prodüksiyonlarda yeteneği tartışılmaz. Pete Namlook'la birlikte çıkardıkları albümlerin çoğunu da canlı performans olarak kaydediyorlar. Zaman zaman hareketlenen ancak temeline Ambient ekseninde güzel bir dinleti sunuyor albüm.

MP3: Move D - Zone Red
MP3: Move D - Zug

Move D @ MySpace
Albümü satın almak için

Move D & Pete Namlook - Raumland Exploration (Fax, 2007)

Bu projeleri çerçevesinde 13. albümlerinde buluşan ikili yine canlı performans olarak kaydedip sonra üzerinde son dokunuşları yaptıkları yeni bir albümle karşımızda. Ambient ve Acid'in buluştuğu "Exploration I"'den başlayarak pek ısınamadığım "Exploration II"'yle devam eden, ritmi değiştirmeden geçtiği "Exploration III"'le korku filmlerini andıran (Biraz Thriller tadı da aldım vokalden), son olarak da "Exploration IV" ile yine özüne dönen bir albüm. Son parçada minimalizme de göz kırpmışlar.

MP3: Move D & Pete Namlook - Exploration I

Pete Namlook resmi sitesi
Albümü satın almak için

Air (2) - Air V - Jeux Dangereux (Fax, 2006)

Peter Kuhlmann'dan yani nam-ı diğer Pete Namlook'tan bahsetmeye artık gerek yok sanırım. Burada şu ana kadar birçok albümü hakkında yorum yazdım ve hatta yakında Trendsetter dergisinin Noize eki için kendisiyle yaptığım röportajı ve bununla ilgili yazdığım yazıyı da buraya koyacağım. Hayranı olduğum bir kişi olduğundan evladiyelik bir çalışma oldu ve herkesle paylaşmak istiyorum dergiden ayrı olarak da.

Neyse uzun lafın kısası albüme gelelim. Albüm Pete Namlook'un Air (2) serisinin 5. ayağını oluşturuyor. Albümdeki altı çalışmadan beşi Pete Namlook tarafından yazılmış. Arda kalan diğer tek çalışmayı ise adını ilk defa duyduğum G. Cerri yazmış.

Air (2) serilerinin en önemli özelliği dünya müziklerinin çok yoğun olarak vurgulanması. Adından da benzer bir hava veren proje gerek Türk, gerekse Hint müziklerinin öğeleriyle süsleniyor ve elektronik altyapılarla dinlemeye doyulmayan bir ambient çalışmasına dönüşüyor. Zaman zaman farklı müzik türlerine de eğiliyor ve etkilerini Afrika'dan veya Güney Amerika'dan alabiliyor.

Albümdeki çalışmaları inceleyelim şimdi de.

1) Happiness - Albümün açılış parçası ve açık ara en uzunu. Klasik Pete Namlook destanlarına benziyor. Uzunca bir girizgahı var ve genel olarak sitarın (tahminen) elektronik ortamda uzatılmış ve filtrelenmiş melodisi var. 3 dakikalık meditasyondan sonra kulaklara ilk gelen Pete Namlook'un çalışmayı çok sevdiği Khokon Da'nın vokali. O da görünüp çıkıyor. Aralıklı vokal girişleriyle 7. dakikaya kadar gidiliyor ve ondan sonra tizler giriyor. Parçanın girizgahı ancak 9. dakika itibariyle bitiyor. Ondan sonra tabla giriyor ve aksak ritmlerle çalışmayı olgunlaştırıyor. Geneline bakılacak olursa motivasyon amaçlı çok güzel bir etnik ambient denilebilir.

2) Jeux Dangereux - Tango altyapısıyla başlıyor çalışma. Gotan Project'i andıran bir havası var en baştan. Nathanaelle Ravez'in güzel vokali parçanın altyapısı üzerinde dans ediyor sesiyle. Fransızca vokalle tamamlanıyor bu bölüm. İlk çalışmadan sonra oldukça farklı bir duruş getiriyor ancak ikisinin de özlerinde yoğun bir huzur var.

3) Obsessions - Keskin bir elektronik melodiyle giriş yapılıyor. Daha sonra endüstriyel bir melodi giriyor synth'lerin etkisi altında. Derinden bir vokal geliyor. İlk iki çalışmaya göre daha hızlı ve daha karmaşık bir yapısı var. Huzur yerini iç çatışmaya bırakmış gibi. Sonradan arkadan çok güzel bir keman taksimi geliyor. Çok uygun yerleştirilmiş. Onun ardından tezat olarak bir trance melodi geliyor.

4) State Of Mind - Bas gitarla başlıyor ve arkasında filtrelenmiş bir bas gitar melodisi var. Aksak vuruşlar buna eşlik ederken destek olarak uzaysı bir fon melodisi geliyor. Nathanaelle Ravez'in vokali ise tekrar geliyor. Pink Floyd vari vokal filtrelemesi var. Çalışmanın oldukça yoğun ama bir o kadar da dingin havası var.

5) End Of Line - Minik vuruşlarla başlıyor ve fonda her zamanki gibi geniş bir melodi var. Daha sonra asıl vuruşlar aksak giriyor ve hemen parçaya oturuyor. Tür olarak tech house dememiz mümkün. Parça ilerledikçe fona filtrelenmiş otantik ezgileri andıran bir melodi giriyor. Vokal da bu melodinin etkisini artıracak şekilde.

Albümdeki altıncı çalışma Jeux Dangereux'un biraz daha kısaltılmış bir hali.

Pete Namlook'un Resmi Sitesi
Fax World Label

Pete Namlook & Move D XII - Space And Time (Fax, 2006)

Artık burada Pete Namlook ve Move D'yi anlatmanın gereksiz olduğunu düşünüyorum. Bugüne kadar birlikte çıkardıkları 2 albümü inceledim ve bu ikilinin ortak çalışmalarına hayranlığımı ne kadar dile getirsem azdır.

Bu ortak çalışmanın ürünü olan 12. albüm Space And Time, Fax plak şirketinden çıkan son albüm an itibariyle. Bu albüm de 2 disk olarak piyasaya 500 limitli olarak sürüldü. İlk diskte 5.1 DTS ses teknolojisi ile kayıtları dinleme imkanı varken diğer diskte ise normal stereo kayıt mevcut.

Albümde yine ambient türünün başarılı bir kompozisyonu var. Kraut dönemi melodilerin ve hafif caz unsurlarının da etkisiyle çalışmalar şekilleniyor. Alttaki vuruş yapısında ise Namlook'un doğu müziklerine olan ilgisi açıkça fark ediliyor. Albüm ise diğer Namlook ve Move D albümlerinin benzeri olarak canlı kaydedilmiş.

Albümdeki çalışmalar:

1) Unrealized Realities - Çalışma oldukça yoğun bir atmosferde çok derinden başlıyor. Bir süre bu şekilde devam ettikten sonra Kraut dönemini andıran mekanik bir melodi giriyor ve parça tam anlamıyla yapılanıyor. Vuruş yapısı ise tamamen bize özgü.

2) Felice - Derinden giren bir melodinin üzerine daha sonra aksak vuruşlar giriyor. Giriş bölümünün ardından fondaki minimalist hava dikkat çekiyor. Minimalizm ve ambient müzik bakış açılarının güzel bir birleşimi. Daha sonra future caz'i anımsatan bir melodi de eşlik ediyor atmosferik temel melodiye ve takdire şayan bir eser ortaya çıkıyor.

3) Millions Of Exits - İkilinin klasik filtreli vokaliyle başlıyor. Benzerini "Let The Circle Be Not Broken" albümünden de hatırlayanlar olacaktır. Vokalin altından yavaş yavaş etnik bir vuruş yapısı geliyor ve hakimiyeti ele geçiriyor. Vuruşlarla filtreli melodinin uyumu yüksek düzeyde etkileyici. Mutlaka dinlenmesi gereken bir çalışma.

Pete Namlook

Pete Namlook & Move D - Sons Of Kraut (Fax, 2006)

Pete Namlook ve Move D'nin basarili uyumlari yeni bir calismayla karsimizda. Aslinda 2 yeni album var bu birliktelikten dogan. Biri bu yazida inceleyecegim "Sons Of Kraut" ve digeri de en kisa zamanda inceleyecegim "Space And Time".

Elbette bu basarili birliktelikte ikilinin produksiyonlarinda izledigi cizginin de buyuk onemi var. Isin temel hazirligi Move D'ye ait. Move D studyoda canli kaydettigi bir ham kaydi Pete Namlook'un yetenekli ellerine birakiyor ve o da bu ham calismayi alip kesiyor, biciyor, ekliyor cikartiyor ve bizim anlayacagimiz muzikal dilde bir album haline getiriyor.

Album Pete Namlook'un sahibi oldugu Fax plak sirketinden cikti. Bir Fax klasigi olarak yine limitli sayida 500 kopya olarak basilan albumde aslinda 2 disk var. Bu disklerdeki calismalar tamamen ayni ancak disklerden birinde normal 2 kanalli stereo kayit yer alirken digerinde DTS 5.1 kalitesinde kayit yer aliyor.

Albume gelince. Bu albumde Pete Namlook'un yogun agirligini koydugu mistik dogu etkisinden ziyade caz esintileri daha cok dikkat cekiyor ancak albumdeki temel tarz her zaman oldugu gibi yine Ambient. Genelinde Kraut'un yeni tarzlarla harmanlandigi bir album olmus.

Calismalara gelince:

1- E-Lectric Touch - Cok yogun bir havada basliyor. 80'lerin deneysel elektronik muzik calismalarini andiran bir hava var. Derinlerde ise daha sonradan hakim olacak melodi duyulabiliyor ancak onde sisli atmosferi kalinlastiran ses kesitleri bulunuyor. Korku filmlerinden bir sahnenin canlandirilisini andiriyor girizgah. Derken ayvasca hava inceliyor ve derinlerdeki melodi su yuzune cikiyor. Bunu bir sure sonra tizler takip ediyor ve bir nebze hareket geliyor. Parcanin orta bolumlerinde "Sea Of Holes" adli parcadaki vokalin cok benzeri yer aliyor hatta kullanilan bazi ses kesitleri de benzerlik iceriyor. Ozellikle vokaldeki filtre tipatip ayni diyebilirim. Elbette ornek almak icin "Sea Of Holes"dan guzel bir calisma secilemezdi.

2- Sleeplearnin' - Albumdeki yogun havadan nasibini alarak basliyor. Tangerine Dream'i hatirlatan bir girizgaha sahip. Belirli araliklarla sis perdesinin arkasindan gunes siziyor ancak sis hemen kapliyor yeniden etrafi. Sonbahar gunu deniz kenarinda soguk ruzgara eslik eden dalgalari andiriyor. Sonradan vuruslarin girmesiyle biraz daha hareket geliyor ancak yuvarlak ve geride bekleyen vuruslar bir sure sonra ortama ayak uydurup siniyor. Parcanin ortalarina gelindiginde ise Detroit tarzi teknoyu andiran bir ritm ona dogru cikmaya basliyor. Sonlara dogru bu hava iyice agirligini koyuyor.

3- Arabesque - Isliksi bir melodiyi andiran bir baslangici var. Ancak aslinda bu Kraut'a ozgu bir yapiya daha uygun bir girizgah. Stephen King'in "O" adli romaninin film versiyonun baslangicinda bulunan kucuk kizin bisikletini hatirlatiyor bu isliksi melodi. Ardindan 70'lere dayanan ses kesitleri ve benzeri bir melodi eslik ediyor. Pink Floyd benzeri bir klavye giriyor isin icine. Ve hareket geliyor. Bir sure sonra eskilerin melodileri yerini sadece hareketli tinilara birakiyor.

4- Piperidine - Kraut tarzi yine girizgahta etkisini gosteriyor. Ses kesitleri yogun olarak kullaniliyor bu sefer ve oldukca keskin bir bicimde. Fonda oryantal esintileri iceren yapisiyla oynanmis bir melodi var. Havanin ise agir oldugunu soylemeye gerek yok. Albumdeki en depresif girizgah olarak nitelendirilebilir. Butun parca boyunca bu hava devam ediyor ve diger calismalarin aksine hareketlenme niteliginde hicbir deneme dahi yok.

Albumdeki bir guzel nokta da album kitapciginda eski ustalara saygi yazisinin eklenmis olmasi. Kraftwerk, Klaus Schulze, Can, Tangerine Dream, Amon Duul, Cluster, Neu I, Kraan ve Passport'a saygilarini iletiyor Pete Namlook ve Move D. Bu ustalar Kraut'un ve turevlerinin bugune kadar bizlere ulasmasindaki en onemli isimler olarak rahatca sayilabilir.

http://www.2350.org/

Pete Namlook & Wolfram Spyra - Virtual Vices V (Fax, 2006)

Virtual Vices serisinin 5.si karsimiza cikti sonunda. Album bir DVD ve bir CD olarak piyasaya suruldu. DVD'de parcalarin mixlenmis DTS 5.1 hali mevcut. CD'de ise parcalar stereo olarak tek tek yer aliyor. Album 500 limitli kopyayla satisa sunuldu yine Fax'in bir klasigi olarak.

Albume gelince... Acilis parcasi "Turn The City Lights Off" elektronik aksak ritmli ve yumusak vuruslarla bezenen altyapinin ustunde klavye ve gitardan olusuyor. Parcada 80'lerin Turk filmlerinden gelen bir esinti mevcut ancak Pete Namlook'un Turk muzigine sevdasi dusunuldugunde bunu dogal karsilamak gerekir. Ancak sunu da eklemek lazim, gitarin hakkini kesinlikle vermisler. Parcayla cok guzel bir uyum icinde ve ayri bir hava katmis.

"Silver Plane" albumun ikinci parcasi ve bir onceki parcadaki vurus altyapisina benzer bir calisma var ancak vuruslarda hem yumusaklik hem de keskinlik ozelligi mevcut. Basarili bir tezat olmus. Bu sefer bas gitar ve xylophone sample'larinin klavye versiyonu eklenmis ustune. Klavye daha sonra benligini buluyor. Birinci parcadaki gitar solosu burada yerini klavye solosuna birakiyor. Transa gecmek icin oldukca uygun bir parca denilebilir. Parcanin ortalarinda klavye yerini perdeli gitara (Sanirim) birakiyor. Bugulu ve guzel bir etki yaratiyor bu da.

Ucuncu parca olan "Ceci N'est Pas Un Joint" ise keskin vuruslar ve dipten gelen bas gitarin serdigi ortuyu gitar ve klavye ortak calismasi guzel bir sekilde susluyor. Ancak acikcasi ilk iki parcadan sonra bu bana cok daha popvari bir "American Girl Rock" parcalarini hatirlatti. O sebeple cok da isindim diyemem.

"Diesel Breath" adli dorduncu parca ise clicks and cuts benzeri bir altyapiya sahip. Ustune ise albumun genel hakimi klavye ve gitar geliyor. Parca melankolik bir yapida ancak vuruslar ve melodi tezatta. Yine de guzel bir calisma. Deneysel klasik rock bile denebilir ve bu tanimin da hakkini verir kesinlikle.

Sonraki parca "Blue Daffodil"'e gelince, parcanin uzun girizgah bolumunde vuruslar yerini zillere birakmis ve derinden ama guclu bir bas gitar sample'i cinliyor kulaklarda. Xylophone sample'lari yine on planda. Parca 2. dakikadan sonra kisa ama siddetli bir degisim geciriyor. Filtrelenmis bir gitar insani kendisine getiriyor. Yarim dakikalik dirilisten sonra giris bolumune geri donuluyor ve xylophone bazli otantik bir melodi esliginde sizi icine cekiyor. 2 dakikalik bir aradan sonra filtreli gitar nokta atisi yaparak kesik notalar halinde geri geliyor sert vuruslarla beraber. Arkadaki filtrelenmis sivrisinek sesi (Degil tabii ama benziyor) ise otantik melodiyi devam ettirmeye calisiyor.

Kapanis parcasi "S-Moll" albumun son 10 dakikasina gelindigini huzunlu bir acilisla ilan ediyor. Derinlerden gelen gitar solosu 1970'lerin hakim deneysel buguluguyla birlesiyor. Gitar cok etkileyici ve insani dibe cektikce goturuyor. Filmlerin en acikli sahneleri bir bir goz onunden geciyor parcayi dinlerken. Savaslarda insanlar oluyor, babalar ogullarini kaybediyor, sevenler ayriliyor ve parca hala pesinizi birakmiyor. Albumun en iddiali parcasi tartismasina hic gerek birakmiyor. Basindan sonuna kadar duygu yuklu ve insani cepecevre saran bir parca.

Albume genel olarak bakacak olursak Virtual Vices serisinin genel ozelligi olarak gitar on planda ve Pete Namlook'un elektronil ogeleri gitarin cevresine konuslanmis. Ciddi anlamda basarili bir produksiyon ve ozellikle melankolik yapisi itibariyle etkileyici ozelligi had safhada. Serinin devam edip etmeyecegi konusunda henuz bir bilgim yok ancak seri boyle gittigi surece bitmemesi gerekigini acikca hissettiriyor.