Patti Smith - Twelve (Columbia, 2007)

Patricia Lee (Patti) Smith, 7 yıllık bir adaylık serüveninden sonra bu yıl resmi olarak Rock Efsaneleri arasında yerini aldı. Öncelikle bahsedeceğimiz sanatçının kim olduğunu bilelim. Ben de bileyim. Eleştireceğim çünkü, dozu kaçırmamam lazım.

Geride bırakılan 30 yılı aşkın bir profesyonel müzik hayatı. Bunun yanında gösteri sanatlarına harcanan yıllar, şairliği ve aykırılığı. Bahsetmek uzun. Hakkında destanlar düzülebilecek biri. Ama merak eden açar okur, okumayan ise eksik kalır cinsinden bir insan.

Patti Smith hakkında ilgi çeken bir nokta albümleri arasında inanılmaz süreler var. "Wave" albümü 79'da çıkan Smith, sonraki albümü "Dream Of Life"'ı 9 yıl sonra 88'de, ondan sonraki "Gone Again"'i ise 8 yıl sonra 96'da çıkardı. 17 yılda 3 albüm. Patti Smith'e pek sıcak bakmayanlar için üretkenlik kıtlığı olarak nitelendirilen bu dönem şimdi Patti Smith'in coverlar içeren albümünün çıkmasıyla yeniden hortladı.

Patti Smith Nisan ayında yeni albümü "Twelve"'i çıkardı. Aslında albüm coverlardan oluştuğundan inceleme konusunda pek sıcak bakmamıştım ama Babylon konseri sebebiyle herkes bahsedince daha dikkatli bir göz atmak gerek diye düşündüm.

Albümde birçok efsanevi parçanın Patti Smith versiyonu var. Daha incelemeden söyleyeyim, Lose My Religion'ı coverladığından beri Tori Amos'a antipati duyuyorum. Böyle efsanevi parçaları yorumlamak cidden büyük cesaret işidir çünkü a) Efsanevi olmasının sebebi bir bakıma çok iyi yorumlanmasıdır b) Sittin senedir dinlediğimiz şekilden farklı şekilde duymak kulaklarımızı rahatsız eder.

Albümde neler var neler. Jimi Hendrix'in "Are You Experienced"'ı, , The Doors'un "Soul Kitchen"'ı, Nirvana'nın "Smells Like Teen Spirit"'i, Neil Young'ın "Helpless"'ı, vs.vs.

Baştan başlayalım. Bakalım bu parçaları Patti Smith yazmış olsa kaçı efsane olurdu. "Are You Experienced" olmamış. Hendrix'in o insanı canlandıran enerjisinden yoksunlaşmış parça ve çıtır çerez bir rock parçasına dönüşmüş. Arkasından Tears For Fears'ın "Everybody Wants To Rule The World"'ü geliyor. İlginçtir bir hayli beğendim. Albümde seçilen parçalardan bir hayli bir tabandan geliyor ve güzel bir değişim yaşamış. Neil Young'ın "Helpless"'ına gelince, arada kaldım. Hem güzel, hem de içim bir garip oldu. Rolling Stones'un "Gimme Shelter"'ına gelince Smith hemen bir vites atmış ileri. Ama Jagger'ın vokalini aradım ne yalan söyleyeyim. Acaba "Angie" daha iyi bir seçim olabilir miydi diye düşünmeden edemiyorum Smith'in tarzı açısından.

The Beatles'da "Within You Without You" ile karşımızda. İngiliz havasından Amerikan'a dönmüş güzel bir düzenlemeyle. Ama hani klasik bir Patti Smith parçası olmaktan öteye gidemiyor. Jefferson Airplane'in "White Rabbit"'i ile çok tehlikeli sulara girmiş Smith. Psychedelic Rock'ın resmi şarkısını yorumlamak. Vay canına. Sesi iyice açtım ki bu parçayla bugüne kadarki deneyimlerime benzesin. Parça bu haliyle de efsane olurdu ama tercihim her zaman Marty Balin vokali. Sırada Smith gibi çağdaş bir ozan Bob Dylan'ın "Changing Of The Guards"'ı var. E benzer kalemden olunca çok güzel yorumlamış. Albümün cidden bir adım ilerleten parçalarından. Arkasındaki Paul Simon'ın "The Boy In The Bubble"'ı ise yumuşaklığını kaybetmiş. Pek ısınamadım.

The Doors'un "Soul Kitchen"'ının yeniden canlanmasına gelelim. Çok ama çok güzel bir yorum. Şunu anladım, Smith kendisi gibi ozan olan sanatçıları çok daha iyi yorumluyor. Ruh eşliği midir nedir bilemem. Keza Nirvana'nın "Smells Like Teen Spirit"'inde de benzer bir durum var. Parça apayrı bir yön almış Smith'in elinde. Tamamen kendi parçası gibi özgün yorumlamış. Apayrı bir zevk aldım. The Allman Brothers'ın "Midnight Rider"'ının yorumu hafif country rock havasında güzel bir yapıya bürünmüş. Stevie Wonder'ın "Pastime Paradise"'ı albümde piyanonun olduğu tek parça ve yapısı itibariyle bunu gerektiriyor. Ama vokali duyunca burukluk hissettim. Stevie'yi istiyorum. Hani Coolio bile olur ama bu olmaz.

Sonuç olarak cesaret isteyen bir denemeden güzel bir sonuçla çıkmış birkaç istisna hariç. Kendi albümünü de bekliyoruz artık. Üretkenliği tükendi diyenlere nazire olarak zevkle dinleriz umarım.

MP3: Patti Smith - Changing Of The Guards (Bob Dylan)
MP3: Patti Smith - Soul Kitchen (The Doors)

Patti Smith resmi sitesi
Patti Smith @ MySpace

Groove Armada - Soundboy Rock (Columbia, 2007)

Tom Findlay ve Andrew Cocup'dan oluşan Groove Armada bizi 5 yıllık uzun bir bekleyişe mahkum ettiler. Bu bekleyiş de aslında özünde beklentilerimizi değiştirdi. Bunun temel sebebi de Internetin faydalarından (?) biri olarak müziğin tarihte hiç olmadığı kadar hızlı gelişmiydi.

1996 yılında kurulan grup, öncelikle 1998 yılında "Northern Star" ile dikkatleri üzerine çekti. Derken bir yıl sonra "I See You Baby" single'ı ve bu parçayı barındıran "Vertigo" albümü geldi. Bu noktada artık MTV tarafından da destek alan ikili adını iyice yerleştirmeye başladı. 2001 yılında "Goodbye Country (Hello Nightclub)" albümü geldi. Bu albüm aslında Groove Armada'da ciddi bir değişime de işaret ediyordu ismiyle. Artık sakin ve yumuşak bir tarzdan eğlenceye yönelik bir tarza geçiş başlamıştı ve bu geçiş artık gerçek anlamda kabul görmüş durumda.

2002 yılında da "Lovebox" albümleriyle en son karşımıza çıktılar. Bu albümle de ağzımızda kalıcı bir tad bıraktıklarını düşündüler ki araya bu kadar zaman koydular. Bu noktada bir de açıklama yapayım, 2004'te çıkardıkları "Best Of" albüm ve dvd'sini haliyle kale almadım.

Olan oldu tabii artık. Şimdi de önce bugün yeni single'larıyla karşımıza çıkıyorlar. 7 Mayıs'ta da albüm tüm dünyada satışa çıkıyor.

İlk single'ları "Get Down" da zaten albümün açık ara en dikkat çekici çalışması. Hatta kesinlikle yılın en çok çalınacak çalışmaları arasında yer alıyor. MTV ve popüler müzik radyolarını şimdiden duyuyor gibiyim.

Albüme gelince elbette "Get Down" albümdeki 14 çalışmadan sadece biri ilk 1 dakikalık intro'yu saymazsak. Burada ilginç olan bir nokta albümün sanki 5 yıl içerisinde farklı zamanlarda yapılmış çalışmalardan oluştuğu hissi vermesi. Bir bakıma 2002-2007 arası parçaların derleme albümü gibi. Tür olarak çok farklı açılımlar çıkıyor karşımıza ve hepsini tek potaya oturtmak ciddi anlamda zor. Yine de bir deneyelim.

"Get Down" bir elektro house türevi ve popa oldukça yakın bir çizgide. Ama vuruşları açısından big beat'e de kayıyor. Bu karmaşadan da inanılmaz derecede etkileyici bir sonuç çıkmış. "The Things We Could Share"'de ise sakin ve güzel bir house var karşımızda. Vokal çok başarılı. Hayran kaldım. Sıradaki "Save My Soul" ise old-skool elektro modunda temel olarak. Her ne kadar vuruşlar aksak değilse de yapıları itibariyle bu sınıfa sokulabilir. Dördüncü çalışma "What's Your Version" Groove Armada'nın 2001 öncesi döneminden kalma bir oldies kesinlikle. Hiç zorlanmadan yeni Cafe Del Mar serisinde yerini alabilir bu yıl. "Paris"'e geldiğimizde bizi bu sefer trip hop'a kayan bir chillout karşılıyor. Türünden ziyade uzayıp giden arka melodi etkileyici. Dans pistlerine dönüşü "Love Sweet Sound" ile kutluyoruz tekrar. Disko ile başlıyor ve 80'lere götürüyor bizi hemen. Vokal de tamamen uygun. Akşam akşam dans mı edeyim ben şimdi? Tövbe tövbe.

"The Girls Say"'e geldiğimizde bu sefer eski 303 ateşi karşılışıyor bizi, hani yaşı yavaş yavaş geçenleri. Çalışma daha sonra house'a dönüyor ve gayet güzel ediyor. Arada bir acid geri geliyor. Ah 90'lar ah. "Lightsonic" bizi oldskool dub beats'e döndürüyor. Sonradan yükselen melodiyle birlikte giren nakarat yüzümü alabildiğine güldürüyor. E hazır dub'a gelmişken bu sefer de dub reggae özlü "Soundboy Rock" ile özüne iniyorlar. Dreadzone'dan mı gaza gelmiler bilemem ama güzel bir çalışma olmuş. Hemen arkasından "Get Down"'un çift yumurta ikizi geliyor, "Drop That Thing". Aslında bu synth melodisiyle biraz daha popülerden uzak ama yine de çok güzel olmuş kanımca. "Song 4 Mutya (Out Of Control)" güzel bir elektro house örneği olarak karşımıza çıkıyor. Pop havası oldukça yüksek ama olsun. "From The Rooftops" albümde trip hop semalarına çekiyor bizi yine. Güzel ve sakin bir yaz akşamı. Trip hop'u biraz daha hızlandırdığımızda "See What You Get"'e varıyoruz. Fondaki gitar da hafif Saint Germain havası katmış. Albümdeki son şarkı "What's Your Version (Reprise)". Bu adından da anlaşılabileceği gibi orjinalinin hafif modifiyeli bir hali ancak orjinal yapıdan fazla uzaklaşılmamış.

Evet sonunda albümün temasını buldum. Albümün teması türler ya da herhangi bir düşünce üzerine kurulmamış. Muhteşem parçalar üzerine kurulmuş.

Groove Armada Resmi Sitesi
Groove Armada @ MySpace