Stanton Moore Trio - Emphasis! (On Parenthesis) (TelArc, 2008)

Stanton Moore yetenekli ve özgün bir baterist. Caz ve Funk konusunda bizleri bugüne kadar Trio'suyla haddinden fazla mutlu eden isimlerden biri. Bu işe hala devam etmek konusunda da ısrarlı olduğuna göre bana dinlemekten ve tadını çıkarmaktan başka bir şey kalmıyor. Çok yaşa New Orleans!

Aslında Trio olmak kolay bir şey değil. Özellikle herkesin müzikal açıdan anlaşabilmesinin yanında canlı performanslarda da uyum ciddi anlamda zor bir olay. Fakat Stanton Moore Trio'su bunu ciddi biçimde başarmış durumda.

Uzun lafın kısası gelelim biz albüme. Albümde "Stanton Moore"'un ısrarcı eğlence tavrı her zamanki gibi tüm etkisini gösteriyor. Neşeden gram kayıp yok. Başlangıcı yapan "(Late Night At The) Maple Leaf" ile birlikte girişilen bu hezeyan "(Proper) Gander" ile devam ediyor. Cazın yanına bukle bukle yerleştirilen Funk ile istenilen enerjinin dozajı tam olarak elde ediliyor. Güzel bir Cardinal Melon benzeri bir müzikle karşı karşıyayız. Tadına doyulmuyor. Elbette bu doğru karışımda piyanist ve org üstadı Robert Walter'ın da etkisi unutmamak ve saygımızı belirtmek lazım.

Albümde hiçbir şekilde yenilik getirmek gibi bir uğraşı yok. Daha önceden bir albümlerinin bulunmasının getirdiği alışmış olma ve birbirinin telini bilme duygusu doğrudan bildiklerini en güzel şekilde ortaya koymalarına sebep olmuş. New Orleans cazı, Soul Funk ile birleşiyor albüm boyunca ve ortaya muhteşem sahneler çıkıyor. İnsana hayat veren, hayattan da tad veren bir albüm. 70'lerin Funk'ından bize örnekler sunan çalışmalar nasıl tad vermez zaten di mi? Hani ola ki Pazartesi sendromunuz varsa, açın dinleyin albümden 2 parça sabahtan, ne gam kalır, ne keder, ne stres. Akşamları işten döndükten sonra içilen bir kadeh şarap veya tek buzlu bir duble viski görevi görüyor. Ben de nedense habire alkolden örnek veriyorum. Hayırdır inşallah.

MP3: Stanton Moore Trio - (Late Night At The) Maple Leaf
MP3: Stanton Moore Trio - (Sifting Through The) African Diaspora

Stanton Moore'un resmi sitesi
Stanton Moore @ MySpace
Albümü satın almak için

Michel Camilo - Spirit Of The Moment (Telarc, 2007)

Michel Camilo daha önce bu sayfalara Tomatito ile birlikte çıkardığı ikinci albüm olan muhteşem "Spain Again" ile konuk olmuştu. Şimdi yine kendi bir albüme imza attı ve bizi kucaklıyor piyano üzerinde gezen o yetenekli parmaklarıyla.

Albüm Michel Camilo trio'ya ait, basta Charles Flores ve davulda Dafnis Prieto. Zaten Michel Camilo'nun tüm solo albümlerinde neredeyse bu üçlü var. Birlikte ne kadar güzel işlere imza attıkları düşünülürse bu çok doğal. Albüm Nisan ayında piyasaya çıktı o yüzden hafif geç kaldım incelemekte ama ne yapalım.

"Just Now" ile gerçekten güzel ve neşeli bir havayla başlıyoruz doğrudan albümde. Hafif gospel havasına sahip bir caz türevi var karşımızda. Ray Charles vokali gelse şaşırmayacağım bir çalışma. Piyanoda yine uçup gidiyor Camilo'nun parmakları. Bundan daha güzel bir giriş olamaz. "My Secret Place" ise haylice melankolik havada. Alıp götürüyor piyano girişten itibaren ve sonbahar rüzgarı gibi etrafınızda dolaşıp duruyor. Albüme adını veren "Spirit Of The Moment" bize yine neşemizi kazandırmayı amaçlayan Küba purosu kokusunda bir caz. Hareketli ve olumlu havasıyla hemen bir Mojito hazırlayıp eşliğinde içesi geliyor insanın ama 5 dakika kısa süre.

"Repercussions" klasik bir caz. Güzel bir yapısı var. Birinin peşinden koşturuyor edasında dur durak bilmiyor. "Nefertiti" bizi yine romantizmin içine atıyor ve bırakıyor. Sessiz ve derin bir altyapının üzerine örtülen piyano melodileri. Takip eden "Nardis"'te ise Türk melodileri mi hissettim yoksa bana öyle mi geldi bilmiyorum ama çok sevdim. Piyano neredeyse triodan bağımsız alıp başını gidiyor başka diyarlara ve bizi de peşinden sürüklüyor. "Trilogy" ise yumuşak başlayıp daha sonra silkinip kendine geliyor. Güzel bir cazla devamını getiriyor arada hafif kıvraklaşarak.

Hazır hızımızı almışken diyerek "Giant Steps" ile daha da hız alıyor. Biraz free caz havası var. Michel camilo sınır tanımıyor ve yıkıp geçiriyor. Parmakları piyanonun üzerinde uçup gidiyor. Ama bu uzun sürmüor. "A Place In Time" başladığı an her şey yavaşlıyor, zaman neredeyse duruyor. Belki Budapeşte'deki bir romantik haftasonu, belki bir toplantı sırasında gelen güzel bir mesaj ama her neyse, bu müzik o an için. Ve şimdi dans zamanı "Hurry Up And Wait" ile. Albümün genelinde insanın ruhunu bir o yana bir bu yana çekmekten hiç de utanmayan Camilo hala buna devam ediyor ve enerjik bir çalışmaya imza atıyor. Bittiğinde enerjim de tükenmek üzere. "Liquid Crystal" da bu yüzden dinlendirmeyi amaçlıyor. Hafif Trip hop ve caz karışımı. Albümdeki son çalışma "Solar (Explorations)"'ın albümün bitişine her haliyle üzüldüğü çok belli. Arada bir neşelenen ama genelinde hüzün barındıran bir çalışma.


MP3: Michel Camilo - Just Now
MP3: Michel Camilo - A Place In Time

Michel Camilo'nun resmi sitesi